خرید بک لینک

و دقیقا در 12 آذر ماه 1397 برای صد هزارمین بار به یاد تو و روزهای با تو افتادم.....در این مدت چه به من گذشته است بماند....از حق نگذریم روزهای خوب و حتی روزهای بسیار خوب هم داشته ام و گاهی اصلا تو را به یاد نیاوردم و این عجیب نیست میدانم اما انگار بعد از این همه مدت هم نمیتوانم دوباره عاشق شوم....نمیشود گفت در این مدت تماما کنارم بودی...نمیشود گفت تماما به یادت نبودم....تو بودی اما در روزهای تنهایی بیشتر....خیلی بیشتر....دلم که برایت تنگ میشود هیچ، به من بگو که چگونه به دنبال چون تویی نگردم....به من بگو که چگونه با نواهای آشنا به یاد تو نیفتم....به من بگو که چگونه شبانه های تنهایی را بدون تو سر کنم....وقتی که رسیده ام و نرسیده ام....همه ی آنچه تصور میکردم در اینجا نیست و این خود عذاب آور است و البته نبود خودت را هم به این روزهای بی در و پیکر اضافه کن....راستی سخت است....من تصور تنهایی را از مدت ها پیش در وجودم داشتم اما نه به این شکل کریه و نه انقدر عذاب آور.....تنهایی را هنوز هم دوست دارم و گاهی که نه، اغلب اوقات هنوز ذاتم تنهایی را طلب میکند اما تنهایی ام خسته کننده شده....از بس بدون تو سر کرده ام ویران شده ام و این تنهایی مرا مخروبه ای نشان میدهد که همه از وحشت ترکش کرده اند و نام متروکه را بر پیشانی این ویرانه کوبانده اند.....من نمیترسم،خیلی وقت است که دیگر نمیترسم....از همان روزی که توانستم بدون فکر کردن به تو روز به شب برسانم.....اما خسته ام و گاهی سر این خستگی طولانی را شیره میمالم و تا میتوانم خوش میگذرانم اما وقتی شب میشود فریاد خستگی هایم بلند تر به گوش میرسد و دوباره من میمانم و خستگی ها و البته بی خوابی های شبانه ای که خواب را از چشمانم میدزدند و روز را دشمن دیرینه خود میدانند....و چشمهایم و این چشمهای بی خواب_ بی رمق_ سرگردان هنوز هم پا به پای من می آیند....و من دیگر هیچ نمیگویم،فقط گاهی از تنهایی بدون تو و این همه خستگی می میرم.....

برچسب: نویسنده: علی حسینی تاريخ: پنجشنبه 27 دی 1397 ساعت: 14:18

صفحه بندی