کاش کسی بود که به شهوانی ترین شکل ممکن درونیات مرا می کاوید......روح من در پیچیده ترین شکل ممکن در حال رشد است و میدانم تا لحظه ی مرگم متوقف نخواهد شد اما دیگران فقط جسم بی اصالت مرا میخواهند....جسمی که دیگر از این پیچیده تر نخواهد شد....جسمی که متوقف شده است.....جسمی که پس از مدتی سادگیش بدجور توی ذوق میزند و میدانم که برای همه اینگونه است...آه از این همه آدمهای ظاهر بین که به پشیزی نمی ارزند و خوشحالم که ندارمشان،حتی برای لحظه ای....تنهایی ام آنقدر گرانبهاست که به هزاران هزار از اینگونه آدمها هم نمیفروشمش....خوشحالم از این احساس خوشایند که کمتر کسی دارد و من این تنهایی را عاشقانه دوست دارم.....
برچسب: تظاهرموضوعی,همیشه,تازگی,دارد,
نویسنده: علی حسینی