امروز روز بسیار عجیبی بود....روزی که من به این دنیای بی انتهای عمیق پا گذاشتم.....امروز آنقدر فکر کردم که لحظه ای احساس کردم دیگر توان هیچگونه دانستن را ندارم.....نفهمیدم چه شد و اصلا چگونه گذشت فقط میدانم که امروز حالم خوب نبود....باید خوب می بود که نبود....امروز بی کسی شاید موج میزد....راستش دست و دلم به نوشتن نمیرود...خیلی وقت است که حوصله ی نوشتن را در گورستان قلبم به خاک سپرده ام اما همین حالا و ناگهانی دلم خواست بگویم که لحظه ی به دنیا آمدن لحظه ی غریبیست....امروز خیلی ها تبریک گفتند و خوشحالم کردند....اما میدانی چیست وقتی احساس میکنی از این به بعد دیگر آن آدمی که بودی نخواهی شد و لحظه های غمت سنگینی شدیدی روی روزهای رفته ات دارد همه چیز ناگهان برایت پوچ می شود....من امروز چشمانم را به خاطر 21 سال قبل بستم....شاید از یک جایی به بعد دیگر چشمانم آنقدر توان نداشته باشند که مثل روز اول باز بمانند....آدمیست دیگر....شاید دیدی یک روزی اولین روز زندگیش را به یاد آورد و بعد با چشمانی اشکبار دوباره چشمانش را بست و این بار برای همیشه.....
+ ....
|