اینکه هر شب بخوابمو کابوس ببینم واسم عادی شده اما کابوسی که دیشب دیدم با همه ی کابوسایی که دیده بودم فرق داشت....شبیه فیلمای جنایی بود که روان آدمو شکنجه میکنن.یه جورایی انگار هدف کابوس، آزار شدید روحی من بود،یه نوع شکنجه وحشتناک و غیر قابل توصیف.یه وقتایی فکر میکنم من تمام این کابوس ها رو زندگی کردم....ترسی که توی اکثر کابوسهام تجربه کردمو محاله بتونم توی ترسناک ترین و آزاردهنده ترین فیلمای جهان ببینم،اصلا گاهی وقتا توی خواب وقتی میفهمم خوابم با خودم میگم بیدار شدم حتما اینو به عنوان سوژه ی فیلم ترسناک بنویسم،اما متاسفانه تا بیدار میشم اکثرا یادم میره چی دیدم و فقط اون احساس آزار دهندش باقی میمونه....نمیدونم من توی اول جوونیم مثلا چرا باید خواب ببینم که رفتم جایی که یه سری آدم پوست دخترا رو غلفتی اونم زنده زنده میکنن،بدون هیچ ناراحتی و احساس بدی....یا مثلا چرا باید خواب ببینم منو بردن تو سردخونه هایی که آدماش به طرز فجیعی کشته شدن و تازه مجبورم کنن که جسدا رو لمس کنم....ای بابا...واقعا نمیدونم خدایا این همه تنوع توی کابوس واسه من نوعی لازمه؟؟!!!!.....
برچسب:
نویسنده: علی حسینی